Şarköyün Sesi Gazetesi Haber ve Bilgi Portalı

Mustafa Kemal Atatürk’ün aramızdan ayrılmasının ardından, dünya güneş etrafında 70 kez daha dönmüş... O’nsuz geçen 70 sene; dile kolay! Yaklaşık 3 nesil, O’nsuz; ama O’nun akıllara sığmayacak denli güçlü, yaratıcı ve apaydınlık fikirleriyle örülü apaydınlık yollarda yürüyerek bu günlere ulaştı...

Gazi Hazretleri’nin çağcıl düşüncelerine olan hayranlığım, özellikle O’nun çoğunluğa katılışının sene-i devriyelerinde bir başka canlanır içimde. Bu kasım ayında da gene öyle oldu ve O’nun aziz naaşı Dolmabahçe’den Eminönü istikametine doğru yola alırken meydana gelen enteresan bir olay geldi aklıma...

Halaskârımız Mustafa Kemal Atatürk’ün aziz naaşı, Dolmabahçe’den top arabasına konulur ve adeta hıçkıran insan selindeki omuzlarda akar gibi yol alır Eminönü’ne doğru... Top arabası tam Karaköy’deki ana caddeden geçerken, herkesi şaşırtan bir şey olur; sesler duyulur Karaköy’ün Yüksekkaldırım tarafından: “Çıt çıt çıt”... Dolu yağmaya başladığını sanır herkes ve pek tabii olarak da göğe çevirir yüzünü... Ama hayır, dolu filan yağmıyordur! O sesler, Karaköy’de ikamet eden Yahudi kökenli vatandaşların değer verdikleri biri rahmete kavuştuğunda yaptıkları bir ritüelden, kıyafetlerindeki düğmeleri koparıp yere atmalarından (!) gelmektedir: “Çıt çıt çıt”...