Şarköyün Sesi Gazetesi Haber ve Bilgi Portalı

Atatürk'ün meclisinde birbirini aklayıp paklayanlar şimdi tatil yapıyorlar. İşçi, çiftçi ise sokaklarda, meydanlarda "Yangın Var" diye bağırıp çağrıyor. Halk hayat pahalılığının altında eziliyor. Sokaklarda dilenenler çoğalıyor. Vergisini ödeyemeyenlerin malı, mülkü, eşyası satılıyor. Kahvelerde en sert eleştiriler yapılıyor. Fakat iktidardakiler bunları görmezlikten, duymazlıktan geliyor. Bütün bunları yok faezeden beyler ikbal ve iktidar rahatlığı içinde "memleket iyi yolda" diyorlar.

Zaten halk memleketin iyi yolda olması, iyi yönetilmesi için feryadı figan ediyor. İktidardakilerin aksine işlerin iyi gitmediğini, giderek sıkıntının ağırlaştığını, umutsuzluğun bütün kesimlerin sorunu haline geldiğini, giderek sıkıntının ağırlaştığını, umutsuzluğun bütün kesimlerin sorunu haline geldiğini anlatmaya çalışıyor. Bir anlayan olursa elbetteki karanlıktan aydınlığa çıkmak mümkün olacaktır.

Şu an iktidar tabanını kaybetmiştir. Ecevit partisinin gelecek seçimde tek başına iktidara geleceğini söyleye dursun, halk onu çoktan terk etmiştir. Diğerleri için de aynı şeylerin söz konusu olduğunu söylemeye gerek yoktur.

Bugün Devlet-Halk kopukluğu Türkiye'nin en büyük sorunudur. Halk kendini boşlukta, sahipsiz hissetmektedir. Bürokrasi tatile çıkmış gibi bir görüntü vermektedir. Bu niye böyle olmuştur?

Türkiye yönetilemediği için böyle olmuştur. İkbal ve iktidar düşkünü bir avuç insan ülkeyi bugün vergisiyle faiz borcunu ödeyemez hala getirmiştir. Hazine boşalmıştır. Devlet iç ve dış borçlanma ile çarkı döndürmeye çalışmaktadır. Yabancıların Türk ekonomisi üzerine yazdıkları reçetelerle iyileştirme aranmaktadır. Oysa Türkiye'nin kendine özgü koşulları, kendine özgü gerçekleri vardır. Bunlar dikkate alınmadan bir çözüm bulmak, bir yere varmak mümkün değildir.

Fakat bütün sorun, ülkeyi bunalıma düşürenlerle bunalımdan kurtarmaya çalışanların aynı kişiler olmasındadır. Oysa tarihte yok böyle bir şey. Sorun yaratanlar, sorunların önünde ve arkasında çözümsüz kalanlar tarihi hiçbir döneminde kurtarıcı olmamışlardır. Bunlar da olamayacaklardır. Halkın gördüğü de budur. Halk sağduyusu ve sabrı ile bunların ekonomi bilmediklerini düşünmeye başlamıştır. Beşbin kişiye yakın personeli olan bir meclis dünyanın neresinde görülmüştür?

Biz hatırlıyoruz. 1960'lı yılların başında Türk ekonomisini incelemeye çağrılan dünyaca ünlü bir ingiliz ekonomist raporunun altına "24 saate 25 saat çalışırsanız kurtulursunuz" diye yazmıştır. Oysa bugün ekonomi birçok alanda durmuş ve gerilemiştir. Türkiye geçen yıl küçülmüştür. Bu Türkiye'nin halkın fakirleşmesi demektir. Türkiye'yi kimler fakirleştirmiştir, kimler halkı sokaklara dökmüş, kimler irticai tehlike haline getirmiştir? Bir kez daha soralım: Bunlar değil mi?

Yok yok bunlar beynelmilel alaturkacı insanlardır. İkbal ve iktidar için dini de, imanı da kullanmışlar, halkı da aldatmışlar, ekonomiyi de açmaza düşürmüşlerdir. Şimdi şapka düşmüş, kel görünmüştür. Adamlar ekonomik politikayı İMF ve Dünya Bankası'na havale etmişlerdir. Bu uluslararası kuruluşların yazdığı reçeteleri uygulamak bunlara kalmıştır. Ne hazin değil mi?

Mustafa Kemal ülke yönetimini Halk Dalkavukluğu'nun üstünde, akılcı ve gerçekçi politikaların uygulanmasında görürdü. O'nun Çizgisi'nden ayrıldığımızdan beri herkesin rahatı kaçmıştır?

Email (Üyeler adresinizi göremez)

İsim

Başlık

Yorum
 _EASYCOMMENTS_REMAINING_CHARS

Gönder