Şarköyün Sesi Gazetesi Haber ve Bilgi Portalı

Türkiye bugüne yumurta ile alışveriş yaparak, incir, üzüm, tütün, pamuk satarak gelmiştir. Mustafa Kemal milli mücadeleye, vatanın kurtuluş hareketine savaşlardan yorgun düşmüş, fukara bir halkta girmiş ve kazanmıştır. Cumhuriyet kurulduğunda devlet dairelerinde çalışacak memur bulmak zordu. Bir yerde okumuştum, cumhuriyetin ilk yıllarında devlet dairelerinde çalışacak memur bulmak için Başbakan İsmet İnönü Ankara Garı'nda İstanbul'dan gelecek treni bekler, okuma yazması olan genç insanları memur seçermiş. Böylesine bir yokluğun, yetersizliğin, imkansızlığın her tarafa hakim olduğu bir ortamda ve zamanda ülkede ekonomi diye bir şey yoktu. Köylerde halk yumurta ile alışveriş yapıyordu. Mucize 84 yılda 100 milyar dolarlık mal satabilme durumuna gelmektedir. "Yumurta ile alışveriş zamanı"nı şimdiki kuşaklar bilmezler. Oysa o zamanlar köylünün yumurtası altın değerinde idi. Köyün bakkalından tuz, kibrit, gazyağı, sigara ve buna benzer şeyler yumurta ile alınırdı. Sigara paket halinde değil, tane ile satılırdı. Halkın ekonomik gücü o kadardı. Bu durumda köylü yumurtayı yemez pazara götürürdü. Öyle bir geçmişten bugün çok büyük bir mesafe almış görünmekteyiz. Tavuk kümesleri, Tavuk Çiftlikleri'ne dönüşmüştür. Bugün Türkiye yılda 350 milyona yakın yumurta ihraç eder duruma gelmiştir. Bunun yanında tavuk eti de Türkiye'nin sattığı şeyler arasındadır. Bugün Türkiye'nin hemen hemen satmadığı şey yoktur. Ancak bu noktadan sonra tekrar yazımın başına dönersem derim ki ülke yumurta alışverişinden sonra geldiği yer itibariyle daha ilerde olmak lazım gelirdi. Türk aydınlarının sorunu budur.

Anlattığım yıllarda köylünün kasaba pazarlarına götürdüğü iki şeyden biri yumurta, öbürü tavuk ve bunların yanında tereyağ, ekşim erik, erik kurusu gibi şeylerdi. Köy Ekonomisi bundan ibaretti. Bugün kasaba pazarlarına tavuk gelmiyor ama diğerleri hala pazarlarda köylü kadınların sattığı şeylerdir. Bu demektir ki cumhuriyetin ilk yıllarından bugüne kadar pek değişmeyen şey köylünün pazara getirdikleridir. Cumhuriyeti kuranlar, ülkenin kalkınmasını planlayıp programa bağlayanlar 1940'lı yıllarda eti ve yumurtası bol tavukçuluğun köylerde yaygınlaşması için çok mesai sarfetmişlerdir. Trakya genel Müfettişi Kazım Dirikköyün ve köylünün kalkınmasında, beslenmesinde tavukçuluğun, kümes tavşancılığının, ipek böcekciliğinin, meyveciliğin önemli yeri olduğu bağlamında köylüyü bilgilendirmek için yoğun Halk Eğitimi uygulamıştır.

Şimdi bunlar günümüz insanlarına önemsiz gibi gelir ama geçmişte ve özellikle cumhuriyetin ilerleyen yıllarında bunlar önemliydi. Köylünün geçim nedenleriydi. O yıllarda köylü kendi ihtiyacından keserek pazara onu bunu getirirken bugün pazar için ürün yetiştirmektedir. Yani kendi ihtiyacından fazlasını satışa sunmaktadır. Yumurta alışverişinden pazar için üretim aşamasına gelmek küçümsenecek bir olay değildir. Pazar için üretim hem ülke ihtiyacını karşılamak demektir hem de dış ülkelere satış anlamına gelmektedir. Yumurta, tavuk eti, domates, çiçek, fındık, meyve suyu, kiraz gibi şeylerin ihracı tarım alanında kaydedilen gelişmeyi göstermesi bakımından önemli bir tespittir.

Bir toplum kalkınmada yaptıkları ile yetinemez. Daha iyi şeyler yapmak, daha fazla üretmek, daha kaliteli mal yaratmak çalışanların hedefi olmak lazımdır. Avrupa Birliği dediğimiz Kaliteli mal üretmek, kaliteli bir yaşam düzeyine erişmek, bir sembol olarak konu edindiğim yumurtayı hem beslenmek ehm satmak için üretmek demektir. Türkiye'nin hedefi bu noktaya gelmektir. Dileriz yalnız bir alanda değil, her faaliyet alanında kalite başlıca sorunumuz olur.

Email (Üyeler adresinizi göremez)

İsim

Başlık

Yorum
 _EASYCOMMENTS_REMAINING_CHARS

Gönder