Şarköyün Sesi Gazetesi Haber ve Bilgi Portalı

Şu günlerde, normal bir ruh haliyle, iyimser ya da makul bir yazı yazabilmek mümkün mü?! Belki bazıları için mümkündür; benim için değil.

Hatta bazı o belkileri için gazetelerinden PKK’ya Kürtçe; “yeter artık” diye seslenebilmek de mümkün. Belki de o ve benzerleri için, yaşanan bunca acı; AKP’nin kapatılma ihtimali kadar vahim ve önemli de değil!.. Bilemem...

Böyle günlerde içine girilen ruh haliyle, işin somut tarafından çok; felsefesine girme gereksinimi hissetmişimdir. Belki de yaşananların sertliği yaratmaktadır bu felsefeye yönelişi...

Komşularda ya da uzaklarda ne görüyoruz? Savaş...

Gürcistan, Rusya, İsrail, Filistin, Lübnan, Irak, Amerika, Türkiye, Avrupa, Afganistan, Pakistan, Afrika...

İşte bu kadar basit belki de. Belki de biz buyuz. Türümüz (insan); savaşçı. Ne yaparsak yapalım, ne kadar ilerlersek ilerleyelim, gelişelim, görüşelim, konuşalım... Sonuçta hala savaşıyoruz. Yani basit anlatımıyla, çeşitli aletler kullanarak birbirimizi öldürüyor, yaralıyoruz. Bunun sopa, ok, kılıç ya da nükleer başlıklı füze olması fark etmiyor.

Ne sebeplerle yaşandığı da sonucu değiştirmiyor. Haklı ya da haksız olması da... Bu açıdan bakıldığında, görünenlerin arka planlarının derinlemesine irdelenmesinin, bolca komplolu teoriler üretilmesinin de bir önemi gözükmüyor. Çünkü sonuç; yine kan, acı, ölüm!..

İşte bu tür günlerde, böyle düşünmekten alamıyorum kendimi: “Belki de insan dediğin şeyin gerçeği bu.” Çok korkutucu ve karamsar bir düşünce, biliyorum. Bunu tersine çevirecek ideallerden asla vazgeçilmemeli, onu da biliyorum. Ancak gerçeklere bakıldığında, hayali derecede uzak olduklarını da görüyorum. İşte o zaman “madem oyunun kuralı bu, sen de kuralına göre oynamak zorundasın” düşüncesine kapılıyorum. Ve sonra da “maalesef” diyorum!..

Sevgiyle...

Email (Üyeler adresinizi göremez)

İsim

Başlık

Yorum
 _EASYCOMMENTS_REMAINING_CHARS

Gönder