Şarköyün Sesi Gazetesi Haber ve Bilgi Portalı

Ne diyordu Cemal Süreya, “Sigarayı bırakanın şiiri”nde?  

Eskiden birinci işimdi sigara içmek 
Şimdiyse içmemek birinci işim. 

Anlaşılıyor ki sigarayı bırakmıştı. Yani artık yasaktı ona sigara. Öyle bir tutkuymuş ki demek sigara onun için, her gün yeniden “sigara içmemek” gibi ağır bir mesaiye başladığını dökmüştü, usta satırlarına. 

Malum ülkemizde de sigara yasaklandı. Şimdilik sadece kapalı alanlarda Allahtan… Sigaranın zararlı olduğunu bilmiyor değilim, burada tutup methiyeler düzecek de değilim bu merete. Sadece şu yasak meselesine taktım bu ara.  

Tahmin edileceği üzere –maalesef- ben de sigara içenlerdenim. Yani yasaklananlardan… Tamam anladık; sağlıklı ortam, içmeyenlere saygı falan da, bu iş biraz faşizan olmadı mı? Ne oldu bizim kendimize zarar verme hakkımıza? Zaten bizim sistemde uzun yıllardır, safları net çizgilerle ayırmıştık; içilen-içilmeyen şeklinde. Nesi kötü ya da eksikti onun? Hatta bazı yerler, hiçbir şekilde içirmiyordu. Yani isteğe, iradeye bağlıydı bu iş ve her mekanda, içenleri de içmeyenleri de kucaklayan bölümler mevcuttu. Yetmiyorsa, daha keskin şekilde ayırsaydınız bizleri. Barlarda, meyhanelerde bile “kesinlikle içilmeyen” bölümler elbette yapılabilirdi. Ama yok! “İçen dışarı!” 

Hiç kimse beklemesin “E o zaman neden sigara üretiyorlar? O da yasaklansın o zaman!” falan demeyeceğim. Saçma olur. Ben sadece tüketici olma hakkımı kullanmak ya da kullanmamak iradesiyle yükümlüyüm.  

Şimdi sigara içmeyenlerin “Ooohhh! Çok iyi oldu bu. İçmesinler efendim!” dediklerini duyar gibiyim. Dedim ya sevgili temiz ciğerliler, zaten ağzınıza zorla sigara sokmuyorduk ki! Bırakın canım dumanı. Söyledik ya “zaten dünyalarımız ayrıydı” diye!.. Ama şimdi biz o dünyadan atıldık. Ayrılık da yetmedi size. Peki… Gideriz napalım! Dışarıda, kapının önünde olacağız, bekleriz.  

Ben sigarayı hayatımın sonuna kadar içmeyi düşünmüyorum ve hatta çok ciddi bırakma niyetinde olan biriyim. Demem o ki, bunları söylememin sebebi “ben şimdi napıcam” duygusu değil. Gerçekten yasağın mantığını eleştiriyorum. Yani sigarayı bıraksam da aynı şekilde düşüneceğim. Çünkü meselem sigara değil; yasak. Olur şey değil; bir an için içmemenin yasaklandığını düşünsenize!  

Neyse kaos yaratmayı bırakalım. Sigarası yasaklanan adamın şiiriyle başladık, yasaklananların sloganıyla bitirelim: “Dışarıda hayat güzel!” 

Sevgiyle…

Email (Üyeler adresinizi göremez)

İsim

Başlık

Yorum
 _EASYCOMMENTS_REMAINING_CHARS

Gönder