Soğuk bir kış gecesi. Dışarısı eksi derecelerde seyrediyor (eksi 10 derece vardır mutlak) ve kar yağışı yok denecek kadar az ; ve ben oldum olası karsız bir soğuk havadan pek haz almıyorum. Buz tutmuş heryer, içim ürperiyor adeta.
Saat gecenin bir vakti -çok da geç değil aslında- ama dışarıda soğuk ve sert bir sessizlik, sus pus her taraf; matem tutar gibi gece. Gecelerin sessiz olmasını severim aslında , huzur verir insana...kendinizi dinleme fırsatınız olur böyle sessiz zamanlarda.
Hani olur ya ararız bazan içimizdeki sessizliği ve sığınırız içine ; hani kondurursunuz ya bebeklerin yanağına minnacık bir öpücük ve anlatılmaz bir huzur kaplar içinizi, işte öyle bir buseyi çekinmeden verirsiniz kendinize sessiz gecelerde; sadeleştirir, sevdirir hayatı size...




Sevil RECEPİ













